Sahara: de wereld van de woestijn

Geplaatst: 24 juli 2010 in Reizen
Ik was vanmiddag bij de vestiging van Selexyz in Nijmegen om een kado te kopen. Dan kan ik zo’n boekwinkel natuurlijk niet verlaten zonder even de gang langs mijn favoriete afdelingen te hebben gemaakt. Zo kwam in de hoek met fotoboeken “Sahara” tegen, op A3-formaat met luxe dikke bladen en ruim 400 pagina’s met schitterende foto’s uit Noord-Afrika van niet alleen de woestijn, maar ook de mensen in de steden die grenzen aan die woestijn.

Mijn nieuwste verovering voor een fractie van het oorspronkelijke bedrag

Het boek was netjes in cellofaan verpakt. Voor de lol keek ik even op de achterkant en mijn hart stond bijna stil toen ik daar slechts € 16,50 zag staan. Ik naar de klantenservice om het even te laten uitpakken, zodat ik het in kon kijken. De dame aan de balie schrok op vergelijkbare wijze en verzekerde me dat die prijs echt niet kon kloppen. Een scan van de barcode van het boek leverde echter hetzelfde bedrag op. “Ik zoek de echte prijs wel even in de computer op”, zei ze op een toon alsof ze me een dienst aan het bewijzen was. Maar ook haar PC was onverbiddelijk. De dame was ten einde raad, maar slaagde er niet in om een andere prijs boven water te toveren. En omdat achter mij de rij van ongeduldige wachtenden groeide, restte haar niets anders dan het boek netjes voor mij uit te pakken. Als een haas verkaste ik naar een rustig hoekje om het even te kunnen inzien. Na slechts vijf minuten wist ik het al: dit boek moest ik voor het genoemde bedrag de winkel zien uit te “smokkelen”. En zo toog ik naar de kassa met het gevoel alsof ik bezig was met een winkeldiefstal in wording. Met een stalen gezicht legde ik de twee boeken op de toonbank. De dame achter de kassa was evenwel duidelijk verveeld, en besteedde geen seconde aandacht aan de voorkant van de boeken, om vervolgens tergend traag het kadoboek in te gaan pakken. “Tasje erbij?”. Ik beaamde dat ik voor zo’n boek, ik ben er net mee op de weegschaal gaan staan en het woog bijna 4,5 kilo, wel een tasje wilde hebben. Vervolgens begon ze omslachtige pogingen te doen om het gevaarte in het tasje te proppen, terwijl ik alleen maar de winkel uit wilde met mijn “verovering”. “Ik help wel even”, zei ik, en met ijswater in de aderen schoof ik het enorme boek in het tasje, en wenste de dame snel een prettig weekend. Nog twintig stappen scheidde mij van de buitenlucht. En ik haalde het!

Thuisgekomen heb ik alvast eenmaal vluchtig het hele boek doorgebladerd: wat een schitterende foto’s, en dat allemaal gemaakt in mijn favoriete reisgebied. Goed voor het woestijngevoel, en voorlopig een noodzakelijk medicijn, want wanneer ik er weer kan reizen staat enkel in de immense sterrennacht boven de oneindige zandvlaktes geschreven..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s