Boekenkast

Geplaatst: 31 oktober 2010 in Literatuur

Nadat mijn leraar Nederlands op de HAVO mijn leesplezier met zijn oubollige literatuursmaak grondig had verpest, heb ik bijna 20 jaar lang geen roman aangeraakt. Maar tijdens een groepsreis eind 2006 werd ik door een aantal van mijn medereizigers weer aangestoken met het leesvirus. Sinds begin 2007 ben ik weer met begonnen met lezen en inmiddels ben ik in het bezit van 82 romans.

In het begin was het opbergen van deze boeken niet zo’n probleem. Door mijn chronisch gebrek aan leesinteresse de afgelopen jaren had ik slechts een oude IKEA-boekenkast die op zolder stof stond te happen. En daar stond ie goed meende ik. Maar geen nood, ik stapelde de boeken gewoon bovenop mijn radio/tv-meubel, daar was immers plaats genoeg. Maar ondertussen werden ze steeds hoger, totdat de UNESCO begon te dreigen om langs te komen, omdat de scheve toren van Pisa langzaamaan begon te verbleken bij mijn stapels boeken. Dit kon zo niet langer! Zo ben ik een tijdje op zoek geweest naar een mooie nieuwe boekenkast. Maar de enige die ik echt mooi vond kostte € 9200. En dat zag je er nou ook weer niet aan af: als er € 920 had gestaan had ik het ook geloofd.

Zo leefde ik verder zonder boekenkast, totdat afgelopen week tijdens opruimwerkzaamheden die oude boekenkast weer tegenkwam. We keken elkaar eens diep in de ogen. Al die jaren had hij trouw op zolder staan te wachten tot het moment dat ik zou beseffen dat ik echt niet zonder hem kon. En dat moment was nu aangebroken. Als straf voor al die jaren van verwaarlozing besloot hij niet echt mee te werken terwijl ik hem in m’n eentje twee trappen naar beneden probeerde te dragen, maar uiteindelijk kwamen zowel de boekenkast als ik heelhuids beneden.

Nadat ik een plaatsje voor hem had gemaakt in mijn huiskamer zag ik het meteen: hij zag wat bleekjes, en paste daarmee niet echt in mijn interieur. En omdat vakanties voor boekenkasten nog niet zijn uitgevonden, besloot ik hem te gaan verven. Bij de Praxis scoorde ik een blik steenverf (nee, geen extreme vorm van structuurverf, maar verf in de kleur van donkere steen) en een paar kwasten en ging aan de slag. Pfff, dat viel nog niet mee! Ik moet hem twee, en sommige delen drie keer verven totdat hij zich overgaf en besloot z’n nieuwe kleur te accepteren. En ondertussen rook het hele huis, tot zelfs mijn avondeten aan toe naar verf.

Maar vanochtend kwam dan het heugelijk moment dat ik hem kon gaan inruimen. Onderin de reisboeken, dan drie rijen met romans, en nog een deel van de vierde rij, en bovenin de kook- en tuinboeken. Het eindresultaat is een plaatje in mijn huiskamer. Alle boeken netjes gesorteerd, trots gedragen door mijn boekenkast, wachtend op het moment tot ik er eentje nodig zal hebben. In mijn huidige leestempo kan ik nog ongeveer een jaar met hem vooruit, dan wordt het tijd voor een vriendje of vriendinnetje, of een reorganisatie. Maar dat is van later zorg!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s