Cursus “Ontdek schrijven” – les 14

Geplaatst: 24 april 2011 in Schrijven

Huiswerk les 14 (laatste les van de cursus): schrijf een sprookje.

Vergeetmijnietje

Heel lang geleden in een land ver van hier leefde eens een meisje. Vergeetmijnietje, zo heette ze, woonde in een klein dorp samen met haar vader en moeder. Het was een armoedig dorp, want de inwoners moesten een groot deel van de opbrengsten van hun land afstaan aan Tirana, de wrede heerser van het koninkrijk. Zo bleef er nauwelijks iets te eten over, de inwoners waren dan ook vaak ziek. Gelukkig had Vergeetmijnietje een bijzondere gave: van bloemblaadjes maakte ze drankjes tegen allerlei kwaaltjes, waarmee ze de meeste mensen weer kon genezen. Zo hadden ze ondanks het zware leven elkaar nog, niet beter wetende omschreven zij dit als “gelukkig zijn”. De gave van Vergeetmijnietje was wijd en zijd bekend, en soms kwamen er zelfs mensen van buiten het dorp om een drankje. Maar Tirana moest niets hebben van de “duivelse kunsten” van Vergeetmijnietje, en zinde al lange tijd op het juiste moment om haar als heks te kunnen vervolgen. Op een goede dag verscheen er een bode aan de rand van het dorp. “Een bericht van Tirana voor Vergeetmijnietje”, schreeuwde de dorpsomroeper even later vanaf het plein, terwijl hij zwaaide met een verzegelde enveloppe.

Toen iedereen op het plein was verzameld en het rumoer verstomde, opende Vergeetmijnietje de brief en las met trillende stem voor: “Beste Vergeetmijnietje, ik heb een zoon van jouw leeftijd, Trouw geheten. Hij is erg ziek, en mijn dokters kunnen niets voor hem doen. Ik ontbied je in mijn kasteel in de hoop dat je met één van je drankjes zijn leven kunt redden. Ik stuur een ruiter die je morgenvroeg komt ophalen. Hoogachtend, Tirana”. Meteen na de laatste woorden stegen kreten van verbazing op uit het publiek. Er kon geen sprake van zijn dat Vergeetmijnietje hier op in zou gaan. Ondertussen was de moeder van Vergeetmijnietje naast haar komen staan. “Laten we de beslissing aan haar zelf overlaten”, zei ze. “Wat wil jij, m’n kind?”. Vergeetmijnietje hoefde niet lang na te denken. “Trouw heeft niets kwaads gedaan. Bovendien breng ik jullie allemaal in gevaar als ik zou weigeren. Ik ga naar het kasteel van Tirana”, zei ze zachtjes. Er steeg een goedkeurend gemompel uit het publiek op. En zo vertrok ze bij het krieken van de volgende dag achterop het paard van de gezant die Tirana had gestuurd.

Na een week geduldig kleine hoeveelheden van haar drankjes aan Trouw toe te dienen ging zijn toestand zienderogen vooruit, waarna de dokters de behandeling van haar overnamen. Maar in plaats van dank zag Tirana hierin de bevestiging dat Vergeetmijnietje inderdaad een heks was en liet haar in de diepste kerkers gooien. Tirana was zeer tevreden: hij had zijn zoon nog en kon definitief afrekenen met Vergeetmijnietje, waardoor de bevolking van de dorpen nog afhankelijker van hem zou worden. Ondertussen was Trouw helemaal opgeknapt en vroeg zijn vader om Vergeetmijnietje persoonlijk te mogen gaan bedanken, in de veronderstelling dat ze weer terug was gekeerd in haar dorp. Maar Tirana walgde bij dat verzoek. Hij liet Trouw in de waan en verbood hem contact met haar te zoeken. Hij hoopte nog steeds dat Trouw hem eens zou opvolgen als zijn tijd er op zou zitten.

Maar Trouw was niet de zoon die zijn vader in hem zag. Hij kon Vergeetmijnietje niet uit zijn hoofd zetten. Een paar dagen later, toen de avond was gevallen sloop hij in alle stilte naar de stallen. Hij had het laatste drankje wat hij van Vergeetmijnietje had gekregen meegenomen, misschien kon hij daar nog een paar dorpelingen mee helpen. Hij zadelde zijn beste paard, en reed in vol galop naar het dorp waar hij de volgende ochtend aankwam. Wat hij daar aantrof was mensonterend: nu Vergeetmijnietje er niet meer was, waren er allerlei ziektes uitgebroken. Trouw reed door naar het plein waar juist een vergadering bezig was om de situatie te bespreken. “Beste burgers, ik ben Trouw, de zoon van Tirana”, begon hij, waarop de samengestroomde menigte in paniek alle kanten begon uit te rennen. Trouw wist wel dat zijn vader niet zo geliefd was, maar wist niets van het schrikbewind dat hij voerde. “Vrees niet, ik kom in vrede”, zei hij terwijl hij van zijn paard afsteeg. Hij had een paar manden met fruit meegenomen voor Vergeetmijnietje, die hij tevoorschijn haalde. De inwoners keken vol ongeloof naar al het lekkers. Was hij te vertrouwen? “Ik ben op zoek naar Vergeetmijnietje, ze heeft mijn leven gered”, vervolgde hij. “Ze is nooit teruggekomen van het kasteel, we zijn doodongerust”, sprak haar vader, die langzaam naderbij was gekomen. “En we worden allemaal ziek omdat er geen drankjes meer zijn”.

Trouw besefte dat hij door zijn vader was misleid. Er was geen tijd meer te verliezen. Onmiddellijk begon hij aan de terugweg naar het kasteel. Ondertussen had Tirana ontdekt dat Trouw er vandoor was gegaan. Dit klusje zou hij zelf gaan opknappen. Op een brug over een afgrond, niet ver van het kasteel kwamen Tirana en Trouw tegenover elkaar tot stilstand. “Je hebt mij ten schande gemaakt door naar het dorp te gaan”, brieste Tirana. “Vader, ik heb gezien hoe erg de dorpelingen lijden, u ben een slecht mens. Ik houd van Vergeetmijnietje, wat heeft u met haar gedaan?”. “Je kunt haar krijgen, als je van me kunt winnen in een duel. Als ze haar in het kasteel inmiddels niet als heks hebben verbrand tenminste. Kap het uiteinde van de brug achter je weg, ik doe het hetzelfde. We starten op het midden, de eerste die achterwaarts in het ravijn stort verliest”. Trouw besefte dat hij geen keuze had. Toen beiden naar het midden van de brug liepen, trok Tirana zijn zwaard, Trouw was op zijn zakmes na ongewapend. Hij wrikte een loszittende balk uit de brug om zich te verdedigen. Al snel had Tirana zijn zoon naar de rand van de brug gedreven, hij moest een list verzinnen. “Vader, het ziet er slecht voor me uit, laat me nog eenmaal drinken, alvorens u uw genadestoot uitdeelt”. Tirana stond toe hoe zijn zoon het laatste flesje van Vergeetmijnietje tevoorschijn haalde. Trouw had geen idee wat de uitwerking van een heel flesje op een gezond mens zou zijn, maar hij moest iets proberen. Hij sloeg het flesje in één keer achterover. Opnieuw nam hij de balk in z’n handen wachtend op de genadeklap. Toen Tirana toesloeg merkte Trouw dat hij de klap nu gemakkelijk kon pareren. Hij voelde zich oppermachtig, en dreef met de balk voor zich uit Tirana snel naar het andere uiteinde van de brug. “Wat krijgen we..”, begon Tirana, voordat Trouw hem na een korte aarzeling over de afgrond duwde, en Tirana met een ijselijke gil in het ravijn stortte. Trouw gebruikte de balk om het kapotte deel van de brug te overbruggen en rende zo snel zijn benen hem konden dragen naar het kasteel.

Er was niemand bij de ingang, en Trouw spoedde zich door het kasteel naar de buitenplaats. Daar stond Vergeetmijnietje midden op het terrein vastgebonden aan een paal. Tromgeroffel voerde de spanning op. “Stop, dit is een bevel! Tirana is dood, en volgens de regels van het koninkrijk ben ik de nieuwe koning”. In eerste instantie werd Trouw niet heel serieus genomen, maar toen het stoffelijke overschot van Tirana onderaan de brug werd gevonden, schikten men zich vlot naar de nieuwe situatie. De eerste maatregel die Trouw als nieuwe koning doorvoerde was het verlagen van de belastingen tot een kwart. Vergeetmijnietje en Trouw werden al snel onafscheidelijk, en niet veel later werd er een huwelijksdatum vastgesteld. Iedereen uit het dorp van Vergeetmijnietje werd op het kasteel uitgenodigd voor een groot feest dat drie dagen duurde. Daarna veranderde er een hoop: de dorpelingen, bevrijd van het juk van Tirana, konden zich nu prima zelf redden. De drankjes van Vergeetmijnietje waren niet langer nodig. Niet alleen Vergeetmijnietje en Trouw, maar ook alle onderdanen leefden nog lang en gelukkig..

reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s