Apocalyptische taferelen in Zwolle

Geplaatst: 19 juni 2011 in Hardlopen

Nadat ik vorig jaar de halve marathon van Zwolle had gemist omdat de inschrijflimiet al een maand voor de wedstrijd was bereikt, had ik ditmaal mijn voorzorgsmaatregelen genomen: begin april had ik m’n bewijs van deelname al binnen en kon de voorbereiding beginnen. Het hardloopjaar was tot dan toe niet heel erg productief geweest. Door een knieblessure had ik wedstrijd na wedstrijd aan me voorbij moeten laten gaan. En toen in april de knie eindelijk weer helemaal beter was volgde een flinke griep, goed voor een aantal dagen gedwongen schaapjes tellen. Begin mei zou ik dan eindelijk de eerste wedstrijd van het seizoen gaan lopen. De Kaaienloop in Oosterhout, nabij Breda had me twee jaar achterelkaar een PR op de 10 kilometer opgeleverd. Met onrealistische verwachtingen verscheen ik aan de start, en mede door het warme weer werd dat een grote teleurstelling.

Daarna besloot ik om de nog resterende wedstrijden in de aanloop naar Zwolle te laten lopen, en me volledig te concentreren op een optimale voorbereiding voor de halve marathon. Dat begon al slecht met een voedselvergiftiging, waarvan ik tot op heden in het duister tast over de bron. Wie weet welke EHEC-variant er stiekem de grens over is getrippeld. Een week later kon ik weer lopen, toen ging het gelukkig snel de goede kant uit. De resterende voorbereidingstijd was kort, dus ik heb me met name gericht op de duurlopen, om in ieder geval het lichaam alvast te laten wennen aan afstanden van 15-20 kilometer. De laatste dagen voor de wedstrijd had ik zware benen, de verwachtingen waren dan ook getemperd. Daar kwam nog bij dat de weersverwachtingen allerminst gunstig waren: dit keer geen hitte, maar regen, heel veel regen.

De reis met het openbaar vervoer naar Zwolle en terug was een avontuur op zich: omdat er geen treinen reden tussen Arnhem en Nijmegen moest ik op de heenweg met een NS-bus naar Arnhem, alwaar ik nipt de aansluiting naar Zwolle miste. Het begrip “wachten” komt kennelijk nog steeds niet in het spoorboekje voor. Gelukkig was ik bijtijds vertrokken, en zo arriveerde ik ongeveer een uur voor de start in Zwolle. Het weer was bedrieglijk mooi, met zon en typische Hollandse luchten. Wat overbleef was een aangename temperatuur van net onder de 20 graden. Ineens leek het ideaal hardloopweer te worden!

Normaal start ik het liefst vooraan in het veld omdat je dan de ruimte hebt, maar het nadeel is dat het moeilijk is om een goed groepje te vinden waarin je kan meelopen, omdat deze lopers over het algemeen toch wat sneller lopen dan ik. Voor een dergelijk lange afstand leek me dat niet zo handig, vandaar dat ik me nu verzoende met een plekje ergens in het middenveld. Vlak voor aanvang kregen we een na wat later bleek eerste voorproefje van het weer tijdens de wedstrijd. Gelukkig bleef het op dat moment nog bij een kort regenbuitje, en toen het startschot klonk was het weer droog geworden. Vooraf had ik becijferd dat een schema van 5:20 per kilometer me op een eindtijd zou brengen die exact gelijk was aan m’n PR van 1:52:37 dat ik in maart 2010 tijdens m’n eerste halve marathon had gevestigd. De eerste kilometers gingen goed. Even werd ik opgeschrikt door een ambulance bij een rotonde waar we langs kwamen, maar dat lopers onwel worden tijdens een wedstrijd ben ik inmiddels wel gewend, en de consternatie was dan ook weer snel voorbij. Na 8 kilometer zat ik op een gemiddelde van 5:16. Een tijd van even onder de 1:52 leek tot de mogelijkheden te behoren. Toen kwam de eerste verfrissende regenbui, op dat moment nog niet heel vervelend.

Een paar kilometer later werd alles anders: de hemelsluizen gingen wagenwijd open en een tropische regenbui begon het loopveld te teisteren. Dit leidde tot apocalyptische taferelen: in “no time” stonden er grote plassen op het parcours waarin plastic bekertjes en sponzen dreven die bij de diverse waterposten werden uitgereikt, en het schijnsel van autolampen in het water tegen de achtergrond van een gitzwarte hemel zorgde voor een spookachtige sfeer. Toeschouwers vluchtten massaal naar drogere oorden, en alleen de echte “die hards” bleven met regenjas of paraplu langs de kant de elementen trotseren. Ik was niet echt bezig meer met parcours, het ontwijken van de in het water drijvende projectielen had nu voorrang. Ondertussen hield de sfeer van de diverse bands langs het parcours, die voor het overgrote deel wel overdekt stonden, ons op de been. Af en toe controleerde ik nog m’n horloge dat inmiddels een gemiddelde van 5:17 per kilometer aangaf. Ik dacht dus dat het wel goed zat, al had ik inmiddels geen droge draad meer aan m’n lijf en dreven mijn sokken voor het gevoel in m’n schoenen. Vijf kilometer voor het einde nam ik een gel van SiS, een experiment. M’n bovenbenen waren inmiddels aardig vermoeid geraakt, zoals ik meestal heb na ongeveer 1 uur en 20 minuten intensief hardlopen. Het voordeel van deze gel is dat je hem zonder water kan innemen, en op diverse fora was ie zeer goed aangeprezen. Het bleek een wondermiddel: vijf minuten later was het zware gevoel in de benen vrijwel verdwenen, en leek het erop dat ik ondanks het weer de wedstrijd zonder al teveel extra verval zou kunnen uitlopen.

De teleurstelling kwam vlak voor de finish: het parcours bleek ruim 350 meter langer dan de GPS op m’n horloge aangaf, dat had ik nog nooit meegemaakt, meestal is de afwijking maximaal 50 meter. Waarschijnlijk is het horloge door de zware regen van slag geraakt. Ik heb het laatste half uur ook geen kilometerborden meer gezien, maar dat kan komen doordat ik meer bezig was met het overeind blijven in het extreme weer. Dat brengt me meteen bij een groot nadeel van deze wedstrijd, die bestaat uit een aanloopstuk, en daarna drie rondjes door de binnenstad: geen van deze stukken meet een exact aantal kilometers zodat het heel lastig is om onderweg te kunnen bepalen waar je precies bent. Op een parcours van één ronde van exact 21.097 km met duidelijke kilometeraanduidingen was ik waarschijnlijk al eerder gewaarschuwd over het verschil tussen de GPS en de werkelijke afstand. Hoe dan ook, in plaats van 1:52:00 kwam ik uit op 1:53:31, wat later in de officiële uitslag nog werd gecorrigeerd naar 1:53:33. Aan “als” heb je natuurlijk niets, maar ik was direct na de finish niet “half dood”, zoals meestal wel het geval is, dus had het zeker nog harder gekund, maar hoeveel weet ik natuurlijk niet.

Het terugvinden van m’n kleding was de volgende uitdaging: die hadden we vooraf per 15 startnummers in boxen moeten deponeren, die vervolgens naar de finish waren gebracht. En hadden ze die boxen nou maar netjes op nummer naast elkaar neergezet, maar nee, alles stond kris-kras doorelkaar. De regen was inmiddels weliswaar bijna opgehouden maar ik was drijfnat en snakte naar droge kleren. Uiteindelijk bleek systematisch alle boxen langsgaan de enige manier om m’n rugzak terug te vinden. Na me even snel provisorisch op straat te hebben omgekleed was het nog stevig doorstappen naar het station waar in nog net de trein naar Arnhem kon halen. In de trein heb ik me op het toilet maar even netjes omgekleed. In Arnhem hadden we een leuke buschauffeur die vroeger op vrachtwagens had gereden en met een waanzinnig tempo terugreed naar Nijmegen. Omdat de laatste stadsbus naar huis toen inmiddels was vertrokken had ik vooraf al een regiotaxi geregeld. Maar de NS-bus was zo snel in Nijmegen aangekomen dat ik daar nog bijna 25 minuten zou moeten kleumen. Dacht ik, want ik had geluk: de chauffeur van de regiotaxi wilde graag naar huis, en was zelf ook 20 minuten te vroeg, zodat ik uiteindelijk toch nog net voor 1:00 bij de voordeur werd afgezet..
_________

Ook op de website van de halve marathon van Zwolle staat nog een mooi artikel over de wedstrijd en het extreme weer waarmee deze gepaard ging: Waar helden worden geboren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s