Cursus “Columns” – les 4

Geplaatst: 25 maart 2012 in Schrijven

Les 4: schijf een beschouwende column (persoonlijke observatie) die over iets kleins in je omgeving gaat, maximaal 400 woorden

###

Wat is stilte?

Er lijkt weinig discussie mogelijk over wat we onder het begrip “stilte” verstaan. Volgens Van Dale is dit “de afwezigheid van geluid of beweging”. Toch zijn er situaties waarin deze definitie niet zo zwart/wit is.
     Dinsdagochtend in de stiltecoupé van de trein naar Schiphol. Aan de overkant van het gangpad zit een vrouw van in de veertig zeer iritant te hummen. Net als ik overweeg om er wat van te gaan zeggen staat ze op. Even heb ik de hoop dat ze de coupé gaat verlaten, maar nee. Mevrouw Humhum loopt naar het einde ervan om een ouder echtpaar, dat op nauwelijks hoorbare toon een conversatie voert, de les te lezen over het begrip “stilte”. De vrouw van het echtpaar verontschuldigd zich door te zeggen dat haar man moeilijk kan horen en dat ze dus even wat harder moest praten. Humhum maakt echter duidelijk dat ze daar niets mee te maken heeft, en dat de oudjes hun waffel moeten houden of anders kunnen opkrassen. Hoewel ik hun reactie niet kan zien hoor ik verder niets meer van het ongetwijfeld geschrokken echtpaar. Tevreden keert Humhum terug naar haar plaats. De trein is dan nog niet eens vertrokken uit Nijmegen.
     Een paar minuten later zet een meisje van een jaar of twintig iets verderop in de coupé haar MP3-speler aan. Een managerstype naast haar maakt een geïriteerde opmerking over de muziek. De jonge dame, die zeker niet op haar mondje is gevallen, gooit als reactie een paar stevige vloeken in de strijd. Vervolgens gebeurt er één minuut niets, dan gilt het MP3-meisje “Verdomme, blijf met je gore poten van m’n IPod af”. De manager, die kennelijk geen zin heeft om een scene te trappen, staat op en loopt onze kant uit. Als de man Humhum passeert flirt ze op bijna passionele wijze “Weet dat ik hélémaal achter u sta, naast mij is nog een plekje speciaal voor u vrij”. De man weet zich even geen raad, en kijkt wanhopig om zich heen. Maar de zojuist aangeboden plaats is echt de enige in zijn blikveld die nog beschikbaar is, en dus gaat hij met enige tegenzin zitten.
     Vervolgens begint Humhum -in de stiltecoupé- een monoloog tegen de arme man over normen en waarden. Het MP3-meisje maakt een cynische opmerking over het feit dat natuurlijk iedereen stil moet zijn in deze coupé. Daarop begint Humhum op een belerend toontje met “Meisje dit, meisje dat” tegen haar. Even denk ik dat ze haar gaat uitnodigen voor de plaatselijke kerkdienst op zondagmorgen. Het MP3-meisje voegt nog wat krachttermen toe en verlegt haar aandacht dan weer naar haar muziek. Als ze op station Arnhem uitstapt krijgt mevrouw Humhum nog wel een dikke middelvinger als afscheidskado. Ook de manager, die waarschijnlijk nog wel verder moet reizen, weet niet hoe snel hij een andere plek moet vinden, en verlaat haastig de coupé.
     De rust keert terug, hoewel.. een paar minuten later hoor ik weer dat hele iritante “Hum hum hum hum hum”. Omdat er in de coupé inmiddels wel genoeg te doen is geweest om het begrip “stilte” besluit in niet te reageren. Lezen kan ik ook niet meer, en dus doe ik m’n boek weg en probeer een tukje te doen. Stilte is zeker niet zo eenduidig als het lijkt. Van Dale heeft namelijk nog een tweede definitie in petto: “Aanmaning tot rust”..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s