Cursus “Verhalen schrijven” – les 11

Geplaatst: 28 november 2012 in Schrijven

Opdracht
Kies voor je eigen beginalinea van vorige week of die van een ander. Bedenk hoe het verhaal verder zou kunnen gaan, en schrijf één kort stukje van dit verhaal uit. Maximaal 1 A4.

###

“Hooooi Saar!”
Sara ontwaakt met enige moeite uit een wereld ver van hier.
“Zit je nou alweer te lezen? Het leven bestaat uit meer dan boeken alleen hoor!”
“Ik zat op je te wachten”.
“Je wilt toch niet zeggen dat ik te laat ben? Sjezus, ik probeer alleen maar te leven.”
“Peet, alsjeblieft. Kan ik een drankje voor je halen?”.
“Oké, ik ben misschien een beetje hyper. Doe maar een rood wijntje”.
“Wat is er gebeurd dan?”
“Haal eerst dat wijntje nou maar. En ook wat nootjes. Ik moet even relaxen”.
Sara loopt naar de bar. Ze moet meer haar best doen voor de vriendschap met Petra. Ze heeft toch al zo weinig vrienden. Straks heeft ze helemaal geen reden meer om uit te gaan.

“Wat mag het zijn schoonheid?”
Ze zucht inwendig. Nick is wel ok alleen probeert hij echt iedereen te versieren. Zelfs de meest hopeloze gevallen zoals zij.
“Eén rode wijn, één cola, en nootjes”.
“Poe, we zijn niet erg vrolijk voor een vrijdagavond”.
Sara krijgt een kleur, ze weet niet meer wat ze moet zeggen. Nee, dan haar vriendin Petra. Die is in staat om op straat een wildvreemde jongen aan te spreken om dan een gesprek te beginnen over helemaal niets.
Terwijl ze op haar bestelling wacht dwaalt ze met haar ogen langs de bar. Onwillekeurig gaat ze met haar ogen langs een aantal jongens die daar zo te zien ook alleen zitten. Plotseling draait één van hen zich in haar richting. Lichte getinte huid, kort gemillimeterd haar, en die ogen, die ogen.. Hij is casual gekleed in een spijkerbroek en een t-shirt met een afbeelding van een stad die zo uit een sprookje lijkt te zijn weggelopen: de huizen lijken wel van goud, en zijn allen rijk gedecoreerd. De jongen knipoogt. Ze schrikt en wendt snel haar gezicht af, waarbij ze een wilde beweging maakt, waardoor twee glazen met inhoud rinkelend tegen de grond gaan. Ze spatten in ontelbare kleine stukjes uit elkaar, de vloeistof maakt vlekken op haar lichtgekleurde broek. Ineens zijn er tientallen ogen op haar gericht. Het liefst zou ze in de grond willen zakken.
“Alles goed? Scherven brengen geluk”, klink het olijk van achter de bar. “Dat ruimt één van de serveersters wel op. ik zal twee nieuwe glaasjes inschenken, maar wees er nu een beetje voorzichtig mee”.
Sara weet niet waar ze moet kijken, en kan er niet om lachen. Zwijgend neemt ze de bestelling in ontvangst en rekent af.
“Reuze bedankt voor de fooi hoor”. Ze heeft hem geen cent extra gegeven.

“Wat deed jij nou? Sjezus, dat zijn lelijke vlekken in je broek”.
Sara gaat tegenover haar vriendin zitten. “Ongelukje. Een jongen aan de bar keek naar me”.
“Een jongen?”. Petra lacht. “Wel een mooie manier om aandacht te vragen. Wie was het?”. Ze kijkt speurend naar de bar waar iedereen het voorval inmiddels weer lijkt te zijn vergeten.
“Laat maar het was niets”. Koortsachtig zoekt Sara naar een manier om het gesprek een andere wending te geven. “Wat was het nou wat je me moest vertellen?”.
“Groot nieuws! Ik kan vanavond niet lang blijven want ik heb een date, via internet”.
Sara doet moeite om haar teleurstelling te verbergen. Ze had gehoopt op een relaxte avond. “Ik wist niet dat je aan het internetdaten was geslagen?”.
“Was ik ook niet, nou ja, tot gisteravond dan. Je hoort er tegenwoordig zoveel over. En raad eens? Meteen beet, een paar keer heen en weer gemaild en toen maar een bioscoopje geprikt voor vanavond. Gaaf he!”.
“Heel fijn voor je.. Maar, hoe lang kun je dan nog blijven?”
“Ik wilde eigenlijk alleen even langskomen om je het goede nieuws te vertellen. De film begint over twintig minuten”.
Sara kijkt haar vriendin sip aan.
“Kom, laten we proosten. We spreken volgende week wel weer af. En als het niet te laat wordt bel ik je vanavond nog wel even om te vertellen hoe het is gegaan”.

Tien minuten later zit Sara alleen aan haar tafeltje. Haar fijne avondje is naar de knoppen, maar ze heeft ook geen zin om al naar huis te gaan. Ze bestelt nog een glas cola, en haalt haar boek weer tevoorschijn. Misschien kan ze er vanavond nog achter komen of de hoofdpersoon zijn reis door Afrika tot een goed einde weet te brengen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s